| Εφηµερίδες µε προίκα! |
|---|
|
Τις παλιές καλές εποχές, οι προσφορές των εφηµερίδων ήταν πιο γενναιόδωρες: χάριζαν οικόπεδα και αποκαθιστούσαν νυφούλες! Ραπτοµηχανές, βιβλία, λαχεία, σπίτια, οικόπεδα. Πού µπορούσε να τα βρει κανείς όλα αυτά µαζεµένα στις αρχές του 20ού αιώνα; Η απάντηση, όσο κι αν µοιάζει απίστευτο, είναι στα κουπόνια των εφηµερίδων! Βλέπετε, τότε πρωτοεµφανίστηκε στη χώρα µας η πρακτική αυτή τόνωσης της κυκλοφορίας των εφηµερίδων. Εκτός από τα προφανή που επιστρατεύτηκαν ως δώρα για τον σκοπό αυτό (βιβλία και είδη οικιακής χρήσης), γρήγορα ρίχτηκε στη µάχη του ανταγωνισµού ο «βαρύς οπλισµός»: τα χρηµατικά ποσά. Έτσι, η «Ακρόπολις» προσφέρει κουπόνια µε τα οποία προικοδοτεί κορίτσια, «τις νυφούλες της Ακροπόλεως» και όλες µαζί καθιερώνουν λαχεία. Με τριάντα κουπόνια µπορούσε κανείς να αποκτήσει από τα πρακτορεία εφηµερίδων λαχεία, εξασφαλίζοντας, έτσι, την συµµετοχή του σε κλήρωση, η οποία, µάλιστα, γινόταν σε κεντρικό σηµείο της Αθήνας. Τα χρηµατικά ποσά που δίνονταν (ξεχωριστά για την Αττική και ξεχωριστά για την υπόλοιπη Ελλάδα) δεν ήταν διόλου ευκαταφρόνητα: είχαν φτάσει, το 1936, στο ποσό των 250.000 δραχµών! Η πρακτική αυτή δεν πέρασε βέβαια ασχολίαστη από µία µερίδα του Τύπου που αντιµετώπισε κριτικά το φαινόµενο. Το 1904, ο Στέφανος Γρανίτσας, υπεύθυνος της εφηµερίδας «Χρόνος», σηµείωνε ειρωνικά: «Οι αναγιγνώσκοντες την ηµετέραν οκτασέλιδον εφηµερίδα, την ενηµερωτέραν και πλουσιωτέραν εις ύλην εκλεκτήν, ειδήσεις εξηκριβωµένας και σοβαράς, εις εικόνας θαυµασίας, τηλεγραφήµατα εξ όλων των µεγαλοπόλεων της Ευρώπης κ.λπ. θα ενδύωνται δωρεάν όπως θέλουν εις τα καταστήµατα Χρυσικοπούλου, θα τρώγουν εις το “Σπλέντιτ”, θα κοιµούνται εις το ξενοδοχείον της Μ. Βρεττανίας και εκάστην πρωΐαν θα λαµβάνουν εκ του γραφείου µας… 300 δραχµάς». Ένα χρόνο όµως αργότερα, το 1905, ο «Χρόνος» θα επανεξετάσει τη στάση του και θ’ αρχίσει κι αυτός να προσφέρει στους αναγνώστες του βιβλία και χρηµατικά ποσά. Ιδιαίτερη ώθηση στο φαινόµενο φαίνεται πως έδωσε ο Πέτρος Γιάνναρος (συγκρατήστε το όνοµα γιατί θα χρειαστεί στη συνέχεια), εκδότης τής εφηµερίδας «Εσπερινή», ο άνθρωπος που στοιχηµάτιζε ότι καµία εφηµερίδα δεν µπορούσε να φτάσει την κυκλοφορία του. Το 1930, ο Αλ. Γιάνναρος, γιος του Πέτρου Γιάνναρου, κάνει µέσω της εφηµερίδας του µια προσφορά που θα τινάξει κυριολεκτικά την κυκλοφορία στα ύψη: Προσφέρει οικόπεδα µε δόσεις! Η πρόσφορά θα σηµειώσει µεγάλη επιτυχία, πολλοί είναι εκείνοι που θα πάρουν οικόπεδα και θα οικήσουν το προάστιο που λέγεται πως θα ονοµαστεί Πετρούπολη στη µνήµη τού ιδρυτή της εφηµερίδας! Ο Πέτρος Γιάνναρος που λέγαµε. Οι προσφορές κράτησαν µέχρι τις 19 Αυγούστου 1936, οπότε σύµφωνα µε τον Αναγκαστικό Νόµο 23: «Απαγορεύεται εις τε τας ηµερησίας εφηµερίδας και τα περιοδικά ως και εις πάσαν υπό οιονδήποτε τύπον έκδοσιν εφηµερίδος: α) πάσα δηµοσίευσις ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον προκήρυξις περί λαχείου εις είδος ή εις χρήµα και η ενέργεια τοιούτου λαχείου, β) πάσα άµεσος ή έµµεσος επαγγελία, γινόµενη δια δηµοσιεύσεως ή καθ’ οιονδήποτε τρόπον περί παροχής δώρων εις τους αγοραστάς είτε δια κληρώσεως είτε επί τη προσαγωγή αποκοµµάτων ή άλλων δελτίων είτε καθ’ οιονδήποτε τρόπον, ως και η δια παντός τεχνάσµατος απόδοσις µέρους του αντιτίµου, γ) πάσα άµεσος ή έµµεσος επαγγελία γινόµενη δια δηµοσιεύσεως ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον, περί παροχής οιουδήποτε αντικειµένου, βιβλίου, έστω και αν αύτη δεν αποτελή δώρων και διατίθεται και άνευ δελτίου ή αποκοµµάτων». Τα παραπάνω ίσχυσαν µέχρι τη δεκαετία του ’90. Μετά ριχτήκαµε πάλι στη µάχη των κουπονιών, των βιβλίων, των πιάτων, των σπιτιών, των CD, των DVD. Ύστερα ήρθαν οι τσόντες... |
| Αρχική κείμενα :: Εκτύπωση :: E-mail |
